10. Apotheek

Marloes van ToverzichtToverzicht Blog Leave a Comment

Ik loop de apotheek binnen en trek nummertje 17. Al een tijdje kan ik het bord niet zien welk nummer er nu aan de beurt is, maar vandaag gok ik een 10. Ik check het met mijn trouwe extra lens, mijn iPhone-camera en het blijkt goed! Waar waren de tijden dat je nog goed moest opletten wat de apotheker omriep…

Er komt een mevrouw met een rollator binnen. Ze gaat naast me staan. ‘Waar moet ik een nummertje pakken?’
Ik wijs naar het apparaat. Ik zeg: ‘Het blijft altijd spannend he? Vroeger dacht ik dat het een soort lotto was waar de nummers door elkaar uit kwamen. Dat als ik maar genoeg nummertjes kon pakken, er vanzelf een betere tussen zat waarmee we eerder aan de beurt waren. ‘Mam, waarom mag ik er niet nog één?’ Ik vind het wel leuk dat ik heel lang in de waan gebleven ben dat het zo werkte. De mevrouw met rollator vindt het kennelijk niet zo grappig als ik. Ze begint over haar vorige apotheek. Daar hadden ze niet zo’n apparaat met nummertjes die eruit kwamen; je hoefde er gewoon nooit te wachten.
‘Hier hoef je ook meestal niet te wachten rond deze tijd,’ zeg ik.
‘Nu wel.’
‘Nee, maar we hebben alle tijd toch?’
‘Ja, en het is mooi weer. Mooi om te lopen.’
Ze vertelt dat ze pas is verhuisd naar een tehuis in de buurt. ‘Ik ben gestopt met fietsen sinds ik aan staar geopereerd ben. Toen vertrouwende ik het niet zo meer. Ik heb tot mijn 86e kunnen fietsen.’
‘U bent een gezegend mens,’ zeg ik.
‘U ook,’ zegt ze.
Ik zeg niets en knik. Ja, ik ook.
‘Nummer 17!’ wordt er geroepen en ik neem mijn oogdruppels in ontvangst.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *