12. Staaroperatie

Marloes van ToverzichtToverzicht Blog 2 Comments

Maandag

Het is een spannende dag. Ik heb voor mijn staar een afspraak bij Oogziekenhuis Zonnestraal, wat erg vrolijk klinkt. De baliemedewerksters doen de naam zeker eer aan, want ze zijn vriendelijk, nemen je jas aan en maken soms zelfs koffie voor je!
We hebben ons vandaag vergist in de tijd. Na gehaast om op tijd te komen vanaf Ikea hebben mijn moeder en ik nu ineens drie kwartier de tijd! Wel erg lang dus vermaken we ons met wat eten kopen en een beetje rondkijken. Hoewel ik al vrij snel wazig zie vanwege de pupilverwijdende druppels. Op een scherm wordt informatie getoond over hoe operaties in zijn werk gaan, waar je rekening mee moet houden, enzovoorts. ‘Nou ja!’ zegt m’n moeder dan ineens. ‘Help Ana en laat je staaroperatie voor € 20,- op DVD zetten!’. Wauw, wie wil dat nou niet!

Ik krijg eerst een onderzoek naar mijn netvlies. Ik moet naar een ster kijken waar op de achtergrond lijntjes infraroodlicht staan. Geen ingewikkelde dingen, net of ik de printer aan het kalibreren ben.
Als we bij de oogarts zijn, bekijkt ze allebei mijn ogen met lichtjes die roze en groen nalichten. Ze zegt dat mijn staar al een harde kern heeft. De vorige keer was het nog een bescheiden ‘beginnende staar’. Hoe snel zoiets gaat? Dat weet je nooit. Dat kan een proces van maanden zijn. Ik merk nu elke maand verschil. Als je er niets aan doet gaat het zicht onherroepelijk achteruit.
Een staaroperatie is in de meeste gevallen vrij simpel, bij een normaal oog treedt er bij 1 op 500 operaties een complicatie op. In mijn geval moeten we echter rekening houden met de oogdruk, een zwak hoornvlies, een groot (maar goed) netvlies en – niet geheel onbelangrijk – het feit dat ik maar één oog heb waar ik zicht mee heb.
Het is een operatie die er moet komen, maar wat het geschikte moment is? Het risico van te lang wachten is dat er een punt kan komen waarop het onherstelbaar is. En een operatie neemt risico’s mee.
Ik kan nu nog van alles. Ik kan nog blogs maken, ik kan tekenen en schilderen, ik kan de dingen met mijn camera naar me toe halen. Ik wil mijn dichtbijzicht niet kwijt…
Ik ga dus nog even wachten, in ieder geval voor de zomer nog niet. Ga ik nu dagelijks zo wazig zien zoals ik dat nu ervaren heb met de pupilverwijdende druppels, kom dan maar op.
En dan krijgt Ana haar geld en kan ik hopelijk mijn eigen staaroperatie terugkijken.

Comments 2

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *