Van de huizen zie ik de huisnummers niet en straatnaamborden kan ik niet lezen. Ik ben mede daarom geen held met adressen zoeken, ondanks dat mijn richtingsgevoel goed is en ik snel herkenningspunten opsla. Komt bij dat ik nogal dromerig ben en soms echt de weg kan kwijtraken omdat ik gewoon iets anders aan het doen ben. Er gonst een …

Een heel jaar werkte ik intensief aan mijn boek Wittie en de Regenboogfontein. Zodra het kon, werkte ik buiten in de zon. En natuurlijk kwam ik wel buiten om boodschappen te doen, af en toe familie of vrienden te zien, maar over het algemeen heb ik een vrij teruggetrokken leven geleid. Omdat ik veel in en om huis was, droeg ik …

Ik mag dan een minder goed zicht hebben van veraf, mijn zicht van dichtbij is extreem goed. Ik kan het bijna mijn trademark noemen. Illustreren, werken achter de computer, een doek beschilderen, het zijn allemaal dingen waar ik elke dag zo dankbaar voor ben dat ik ze kan. Ook andere mensen benutten soms deze capaciteit, vooral degenen die leesbrillen dragen …

Er staat een blauwe schim voor het raam, zwaaiend (denk ik). ‘Het’ blijft staan. Ik hoor geen bel. Staat er nog. Wie is het? Ik draai het gas lager zodat de aardappeltjes niet aanbranden en loop naar de voordeur. Als ik de deur heb opengedaan heb ik al spijt. Ik zie een witgele poedel. Deze heeft een keer terwijl ik …

Op een dag – ongeveer 2 maanden geleden – besloot ik mijn bril af te doen en ik deed hem niet meer op (lenzen draag ik evenmin). Waarom? Omdat het niet zo heel veel verschil meer maakt of ik mijn bril wel of niet op heb. Omdat ik het heerlijk vind om in de wind en de regen te lopen …